كراتوكونژنكتيويت يا حساسيت بهاره

كراتوكنژنكتيويت يا حساسيت بهاره چست؟
اين بيماري يك حساسيت مزمن و غيرواگير و دوطرفه ملتحمه در پلك فوقاني و در اطراف قرنيه چشم است. در مناطق گرمسير وخشك، شايع تر است. شروع اين بيماري به طور معمول بين 3 تا 25 سالگي بوده، و در پسران شايع تر از دختران است.

 علائم و نشانه هاي بيماري كراتوكونژنكتيويت يا حساسيت بهاره كدامند؟
علامت شايع آن خارش شديد چشم به همراه ترشحات غليظ و چسبنده است. از ديگر علائم آن حساسيت به نور مي باشد.  اغلب بيماران سابقه حساسيت يا اگزماي دوران كودكي را دارند. 
چشم پزشك در معاينه ممكن است برجستگي هاي سفيد رنگي را پشت پلك فوقاني و يا اطراف قرنيه مشاهده كند كه اين يافته كراتوكونژنكتيويت بهاره را از ساير بيماري ها  متمايز مي كند. گاهي درگيري در قرنيه به صورت  نقطه نقطه و سطحي و در موارد شديد زخمي با حدود كاملاًمشخص و استريل مشاهده مي شود كه مي تواند ديد بيمار را به طور موقت يا دائمي كاهش دهد. 
براي تشخيص افتراقي اين بيمار از كراتوكونژنكتيويت اتوپيك بايد به سن شروع بيماري، محل زخم ها، درماتيت وعدم وجود تغييرات فصلي توجه شود.

 پاتوفيزيولوژي بيماري كراتوكونژنكتيويت يا حساسيت بهاره چيست؟
 واكنش هاي آلرژيك در نتيجه پاسخ شديد سيستم ايمني بدن به مواد غير خودي كه ايمونوژن يا آلرژن ناميده مي شوند، به وجود مي آيند. جز اصلي شركت كننده در بيماري كراتوكونژنكتيويت بهاره سلول هاي ائوزينوفيل هستند. 

كنترل بيماري كراتوكونژنكتيويت يا حساسيت بهاره چگونه است؟
هدف از كنترل اين بيماري، كاهش علائم و جلوگيري از ايجاد عوارض تهديد كننده بينایي است. موثرترين درمان حذف يا دوري از مواد آلرژن است كه در اغلب اوقات غير ممكن مي باشد.
كمپرس سرد و استفاده از اشك مصنوعي و پماد هاي چشمي باعث تسكين علائم و رقيق شدن آنتي ژن ها مي شود. براي درمان مرحله حاد اين بيماري ميتوان از آنتي هيستامين هاي موضعي و در موارد شديدتر از قطره هاي كورتيكواستروئيد موضعي استفاده كرد. به ياد داشته باشيد كه استفاده از مواد ثابت كنند ه غشاء سلول مانند كرومولين سديم علائم فعلي بيماري را كاهش نمي دهد بلكه باعث كاهش علائم آتي بيماري مي شود. بنابراين از اين دسته از داروها براي جلوگيري و كنترل علائم بيماري استفاده مي شود و از آنجایي كه اين قطره ها بر خلاف كورتيكواستروئيدها بي ضرر مي باشند، بايستي مرتب از آنها استفاده كرد تا اثر آنها ظاهر شود. 
براي بيماراني كه زخم قرنيه دارند، بايد با قطره هاي سيكلوپلژيك و آنتي بيوتيك هاي موضعي تحت درمان قرار گيرند. استفاده از يك لنز پانسماني و نازك مي تواند باعث كاهش تماس بين قرنيه و پلك شود. زماني كه قسمت سطحي قرنيه ترميم شد آنگاه مي توان از قطره هاي كورتيكو استروئيد نيز استفاده كرد. اين دسته از بيماران بايد هر 1 تا 3 روز يك بار براي پي گيري مراجعه كنند. 
 بهتر است براي كنترل اين بيماري يك ماه قبل از شروع و در طول فصل حساسيت، از مواد ثابت كننده غشا سلول مانند كرومولين سديم استفاده كرد و آنها را قطع نكرد زيرا پس از قطع، با شروع مجدد حداقل 2 هفته طول مي كشد تا اثر آنها ظاهر شود.