دوربيني (Hyperopia)

شيوع دوربيني (هيپروپی) از نزديك بينی كمتر است. دوربينی معمولاً در حدود 1+ تا 4+ ديوپتر بوده و به ندرت به 8 ديوپتر و بالاتر مي‏ رسد. دوربينی وقتی ايجاد مي‏ شود كه يا چشم نسبت به انحنای قرنيه طول كمتری داشته و يا قرنيه نسبت به طول چشم انحنای كمتری دارد, در نتيجه نور وارده به چشم در پشت شبكيه متمركز مي ‏شود. در اين حالت اشيای دور تار به نظر مي ‏رسند و تصاوير نزديك حتی بيشتر تار مي‏ شوند. افراد جوان كه دوربين هستند مي ‏توانند با استفاده از قدرت متمركزكننده عدسی چشم، تصوير را از پشت شبكيه به روی شبكيه بياندازند و در نتيجه واضح ببينند. اما در دوربينی شديد يا سنين بالاتر اين توانايي كاهش يافته و بيماران احتياج به عينك مطالعه يا عينك دو ديد دارند.

با افزايش سن توانايی متمركز كردن تصوير بر روی شبكيه كاهش مي‏ يابد و به تدريج وابستگي چشم‏ های دوربين به عينك بيشتر مي‏ شود و به شماره بالاتري نياز پيدا مي‏ كنند. معمولا در افراد دوربين نمره واقعي چشم بالاتر از عينك مورد استفاده آنها مي‏ باشد. برای اصلاح دوربينی از عدسي های محدب استفاده مي‏ شود كه با علامت مثبت (+) تجويز مي شوند. چشم از پشت اين عينك ها درشت‏ تر به نظر مي‏ رسد.

عضویت در خبرنامه بیمارستان نور